Historia pas letrës më të gjatë dhe të ndjerë të dashurisë në letërsi

Katër vjet pas përfundimit të lidhjes së gjatë dhe të trazuar me Violet Trefusis, poetja dhe novelistja angleze Vita Sackville-West ra në dashuri me Virginia Woolf, 10 vjet më e madhe në moshë. Lidhja e tyre ishte e vrullshme dhe me ulje-ngritje dhe ndryshime gjatë viteve që ato ishin bashkë.
Djali i Vitës, Nigel Nicolson, e ka përshkruar me ndjeshmëri marrëdhënien e tyre në një botim të vitit 1973, duke u bazuar në letrat e së ëmës për të hedhur dritë mbi ndjenjat e forta që këto dy gra ndanë për njëra-tjetrën që ditën e parë kur u njohën deri kur Vita mësoi për vdekjen e Virginias.
Lidhja e tyre e pazakontë nisi në dhjetor 1922, kur Virginia ishte 40 vjeçe. Katër ditë pas takimit të tyre të parë, Virginia e ftoi Vitën për darkë. Vita i shkroi të shoqit, diplomati Harold Nicolson, po ashtu homoseksual, në një letër:

“Unë e adhuroj Virginia Woolf, jam e sigurt që edhe ti do të jesh i të njëjtit mendim. Ajo është kaq e thjeshtë. Në fillim të duket sikur është thjesht e zakonshme, pastaj një lloj bukurie shpirtërore e saj të imponohet dhe të magjeps edhe vetëm kur e sheh. Mbi të gjitha është kaq e zgjuar dhe e artikuluar.
Rrallë mund të më tërheqë dikush në këtë mënyrë. Mendoj se të njëjtën gjë ndjen edhe ajo. Më kërkoi të shkoj në Richmond, ku ajo jeton. I dashur, më duket se kam humbur mendjen”.

Gjatë 5 viteve në vijim, Vita e humbi mendjen komplet dhe lidhja mes tyre u bë edhe më e fortë.
Vita u bë e dashura dhe muza e Virginias, që e frymëzoi shkrimtaren të shkruante romanin “Orlando”, që revolucionalizoi politikat mbi lidhjet homoseksuale dhe që Nicolson e quan letrën më të gjatë dhe të ndjerë të dashurisë në letërsi.

Përgatiti: E. Qose