skip to Main Content

“Ditari i Evës” nga Mark Tuein

097

Humba kopshtin, por gjeta Atë dhe jam e kënaqur. Ai më do sa mundet; unë e dua me gjithë forcën e pasionit, e natyrshme për moshën dhe gjininë time.
Nëse pyes veten se përse e dua, kuptoj se nuk e di përgjigjen dhe, ç’është më e rëndësishmja, nuk më intereson ta di. Besoj se kjo lloj dashurie nuk është produkt i arsyetimit dhe statistikave, si dashuria e kafshëve dhe zvarranikëve: i dua disa lloj zogjsh sepse më pëlqejnë kur këndojnë, por nuk e dua Adamin për të njëjtën arsye, në fakt është e kundërta – sa më shumë që këndon, aq më shumë nuk pajtohem dot me të. E megjithatë i kërkoj të më këndojë, sepse dua të mësoj të dua gjithçka që i intereson atij. Jam e sigurt se mund ta arrij këtë.
Nuk e dua për shkak të zgjuarsisë. Nuk është faji i tij që është ashtu siç është; Zoti e bëri të tillë dhe kaq mjafton. Gjithashtu nuk e dua për taktin apo mirësinë. Në fakt, ka mungesa të mëdha në këtë drejtim, por po përmirësohet…
Atëherë përse e dua? Thjesht sepse është mashkull, besoj.