skip to Main Content

“Shqipëria”. Nga Pablo Neruda

screen-shot-2016-11-18-at-09-30-07

*PABLO NERUDA

S’kam qënë ndonjëherë

Në Shqipëri

n’atë tokë të ashpër e të dashur,

n’atë dhe malor barinjsh.

Sot

shpresoj të vij si për të kremte,

për një të kremte të re, dasmë mbi tokë;

pa të vete të shoh

si shkëlqen dielli

majë krahëve plot muskuj

të vargmaleve të tua,

si më rritet në mes të shkëmbinjve

si zambaku i ri dhe i njomë,

kultura,

letërsia,

që po nis e shtrihet,

nderi ndaj bujkut të moçëm,

djepi i punëtorit,

përmendorja e shquar e vëllazërimit,

si merr përpjetë mirësia posi bima e re

që lulëzon në vendet e lashta e të varfra.

O Shqipëri e vogël, e fortë,

e vendosur dhe zëmjaltë,

teli i kitarës sate

‐ ujë dhe çelik i gjallë –

vjen e më t’i shtohet tingullit

të historisë,

këngës së kohës që s’ka të mposhtur,

me një zë bjeshkësh

dhe ndërtimesh,

aromash

dhe bardhësish,

këngës së mbarë njerëzve dhe mbarë, mbarë bjeshkëve,

zogjve dhe mollëve në lule, erërave dhe valëve.

Forca, vendosmëria dhe lulet janë dhuratat q’i sjell ti

ndërtimit të jetës mbi tokë.

Perkthu A.Pilika

Leave a Reply